Mannendag 2007
Locatie:The Amersfoort-Harderwijk-Putten triangle
Datum:??-08-2007
Organisatie:Henko & Bart
Kosten:€ ?
Verslag Nadat we vorige jaren onder andere waren wezen mountainbiken door grotten, zeilen op het strand van Terschelling, duiken in het Grevelingenmeer en met de step door Amsterdam hadden gereden, was dit compleet anders en echt niet wat we gedacht hadden. Een beetje alsof we in de maling genomen werden reden we achter elkaar aan. Nadat we onze auto’s voor het bejaardenhuis geparkeerd hadden, werden we binnen met koffie ontvangen door twee dames van het huis en iemand van Matchpoint. Na de verdere uitleg liepen we terug naar de hal van het tehuis, waar 13 “oudjes” gesteven en gestreken klaar zaten om door ons die dag meegenomen te worden. De man naast mij in de auto zat te stralen en met een paar vragen kwam ik erachter dat we meer gemeen hadden dan ik aanvankelijk dacht. We woonden in hetzelfde dorp. Althans daar had hij voordat hij, door een beroerte, in het tehuis kwam nog samen met zijn vrouw gewoond. De man zat duidelijk vol energie maar was door zijn beroerte niet meer mobiel en zo in het tehuis terecht gekomen. Hij vond het jammer dat hij hierdoor niet meer zelfstandig kon autorijden en reizen of alleen even de deur uit. Toen ik vroeg of hij ook nog een vrouw had, vertelde hij dat zij 3 weken geleden was overleden. (slik) Al snel kwam het gesprek weer op gang en liet hij merken dat hij hier enorm naar uitgekeken had. Hij wist namelijk wel al 2 weken van tevoren wat we gingen doen. Aangekomen voor het Dolfinarium, gaven de twee begeleiders van het tehuis, ons wat handige tips voordat we het park in zouden gaan. De rest ging vanzelf. We begonnen met koffie en gebak en ook de ouderen onderling maakten grappen en genoten van deze dag. Zelf sprak ik met meerdere bejaarden uit de groep over van alles, waar ze vroeger gewerkt hadden, familie die ver woonde, humor en politiek. Alle jongens hielpen de ouderen weer in de auto’s waarna de reis weer naar Amersfoort ging. De man die ik de hele dag onder mijn hoede had, maakte, met een glimlach, nog een opmerking van de soorten mensen, en vooral vrouwen, die hij had zien rondlopen. Met een glinstering in zijn ogen en een pondje paling op zijn schoot, wuifde hij naar de medebewoner in de auto die naast ons reed. De beste man wilde mijn nog betalen voor de dag, maar ik vertelde dat de pret die hij uitstraalde voor mij waardevoller was en dat hij het maar moest gebruiken om te sparen voor zijn volgende uitje. We leverden de “oudjes” weer af in het tehuis één voor één kregen we zoenen en warme handdrukken voor deze “onvergetelijke” dag. Voor ons was het nog niet klaar, want terwijl de oudjes de dag zouden afsluiten met een feestmaal, moesten wij nog een eind door de bossen lopen met bepakking naar onze slaapplaats voor die avond. Er werd gesproken over de dag, de zorg, de ongemakken van de ouderen, de verhalen die sommige bejaarden hadden en hoe ze het ervaren zouden hebben. Dat er dit jaar geen actie, sport of avontuur in zat was voor sommige wellicht een teleurstelling, slechts omdat men daar vanuit ging. Maar als ik de jongens hoor praten over de zorg en de ouderen en dat als ze later, zelf als bejaarden door een stel vrienden een voor hen onvergetelijke dag mogen beleven, dan denk ik dat dit jaar toch wel een heel bijzondere onvergetelijke mannendag was. De video


De foto's  (72)